เรื่องเล่าผี

รินกลับมาเก็บข้าวของในบ้านของยาย และพบผ้าทอที่เว้นลายไว้เป็นรูปคนนั่ง ทุกคืนมีเสียงจากห้องทอผ้าเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงของคนคุ้นเคย แต่สิ่งที่อยู่หลังประตูไม่เคยบอกได้ว่าตัวเองเป็นใคร

งานเก็บของจากบ้านร้างควรเสร็จก่อนค่ำ แต่เสียงเคาะใต้ท่าน้ำกลับทำให้ช่างหนุ่มต้องอยู่ต่อ และพบว่าใครบางคนกำลังรอแสงตะเกียงที่ดับไปตั้งแต่เขายังเด็ก

ช่างซ่อมเครื่องเสียงกลับไปเก็บของในบ้านแม่ และพบว่าเสียงตามสายของหมู่บ้านเรียกคนมากินข้าวทุกคืน ทั้งที่ถอดปลั๊กแล้ว บนสำรับมีชามว่างหนึ่งใบ และคนที่ตอบรับเสียงเรียกจะค่อย ๆ สูญเสียเสียงของตัวเอง